Featured

Արտաքին հղումներ

Արտաքին հղումներ

՛՛Մխիթար Սեբաստացի՛՛ կրթահամալիր

Ավագ դպրոց

“Տիգրան Հայրապետյան” գրադարան

Կրթական բլոգներ- 1,2

Անհատական ուսումնական պլան

 

Արտաշես և Արտավազդ

Չեմ խոսի առասպելի բովանդակության մասին և միանգամից կասեմ կարծիքս:

Չեմ հարգում Արտաշեսի որոշումը: Այդպիսի բան անելն անընդունելի է նման փառքով շրջապատված արքայի համար: Որդուն նման պատիժ տալուց ավելի ահավոր բան չկա: Չնայած նրան, որ արքայի մահից հետո ինքնասպանություններն ու նման քայլերը ավանդույթ էին,և հոր հետ այդպես խոսելը պարզապես անարգանք էր մշակույթի հանդեպ: Այդ խոսքերը կարող էին ընկալվել, որպես ակնարկ: Այսինքն՝ Արտաշեսը կարող էր մտածել, որ իր որդին իրեն ասում է, թե Արտաշեսը արժանի չէր իր մահվան այդպիսի արձագանքին: Ինչևէ, ես միայն կարող եմ քննադատել որդուն տրված հավիտենական պատիժը:

Հայկ և Բել

Հայկը իրական առաջնորդ էր. պատրաստ էր պաշտպանել իր խումբը անգամ պատերազմի գնով:
Բելն էլ իշխանատենչ, աթոռապաշտ, տարածական սեփականության առումով անկուշտ իշխան էր: Բելը, ըստ իս, իրոք լավ զորավար էր, բավական սկզբունքային և պատրաստ էր ամեն ինչի, որպեսզի ցույց տար իր գերիշխանությունը: Հայկի՝ կոպիտ արձագանքն էր, որ խոցեց Բելի ինքնասիրությունը: Բելը որոշեց ապացուցել, սակայն թափթփված զորքով և սխալ մարտավարությամբ չէր, որ կարող էր անել դա: Կարծում եմ, որ, եթե ցանկանում ես ամեն գնով հաղթանակի հասնել, պետք է պատրաստ լինել սեփական կյանքը զոհելուն հանուն հաղթանակի: Բելի պարտությունն արդարացված էր, քանի որ չմշակված քայլերը, ի տարբերություն Հայկի, Բելի մոտ գերակշռում էին:

Բելին չեմ ընկալում այնպես, ինչպես դա անում են բոլորը: Մարդիկ նրան ընկալում են այնպես, ինչպես իրենց ձեռնտու է: Եթե որևէ կերպար որևէ կերպով վնասում է հայերին, ապա նա վատն է: Բելը հողեր էր նվաճում, ի նշան հզորության: Իսկ ինչի՞ց է, որ մարդիկ նույն կերպով չեն վերաբերվում մի շարք հայ արքաներին, որոնք նվաճել ու նվաճել են հողեր, որոնք ի սկզբանե եղել են ուրիշ ազգերի հայրենիքը: Ձեռնտու է եղել՝ նվաճել են: Հայերը հիմա հպարտությամբ են հիշում Տիգրան երկրորդ Մեծին, քանի որ նա ի զորու է եղել վերադարձնել իր հայրենի հողերը և անցնել առաջ՝ դեպի օտար հողեր: Ի՞նչն է պատճառը, որ մեր արքային չեն քննադատում, այլ մեծարում են: Ամեն բան էլ շահի հարց է: